Wapno na alergię – PRAWDA czy FAŁSZ?

W wielu chorobach wapń jest niezbędny i należ go przyjmować przede wszystkim: w osteoporozie, po urazach, krzywicy u dzieci, ciąży, karmieniu piersią, okresie intensywnego wzrostu. Preparaty zawierające wapń również konieczne są u chorych na osteomalację ( niedostateczne wysycenie kości wapniem – zwiększona podatność na łamanie i wyginanie) .

Istnieją jednak sytuacje, w których należy absolutnie unikać przyjmowania tego pierwiastka. Dotyczy to nadwrażliwości, wysokiego poziomu wapnia we krwi lub w moczu, a także w nadczynności tarczycy i przytarczyc, kamicy nerkowej, ostrej niewydolności nerek.

Jednak nie istnieją żadne badania naukowe potwierdzające skuteczność działania preparatów wapnia w procesie łagodzenia objawów alergii. Co więcej , badania udowadniają szkodliwy wpływ pierwiastka na metabolizm leków przeciwalergicznych. Prace naukowe potwierdziły, że preparaty z wapniem są dobrze tolerowane przez pacjentów, jednak nie łagodziły uczucia świądu oraz intensywnej wysypki. Ponadto nie zmniejszały intensywności i częstości kichania a także nie miały wpływu na redukcję wydzieliny podczas alergicznego nieżytu nosa.

Stąd też postępowaniem z wyboru podczas alergii jest unikanie czynnika wywołującego reakcję alergiczną i przyjmowanie leków antyhistaminowych I i II generacji.

WAŻNE – SOLE WAPNIA MOGĄ WCHODZIĆ w interakcje z lekami antyalergicznymi wpływając na skuteczność i bezpieczeństwo ich działania.

Większość objawów alergicznych: wysypka, świąd , zaczerwienienie, nieżyt nosa, ustępuje samoczynnie w ciągu kilu godzin od kontaktu z alergenem. Intensywność w/w objawów zmniejsza się niezależnie od przyjętego preparatu zawierającego wapń.